Skip to main content

Rydym ni’n defnyddio JavaScript i osod y rhan fwyaf o’n cwcis. Yn anffodus, nid yw JavaScript yn rhedeg ar eich porwr, felly ni allwch newid eich gosodiadau trwy ddefnyddio’r dudalen hon. I reoli eich gosodiadau cwcis trwy ddefnyddio’r dudalen hon, rhowch gynnig ar droi JavaScript ymlaen yn eich porwr.

Gwybodaeth am gwcis

Rydym wedi arbed rhai ffeiliau o’r enw cwcis i’ch dyfais. Mae’r cwcis hyn:

  • yn hanfodol i waith y safle
  • yn helpu gwella’n gwefan trwy gasglu gwybodaeth ac adrodd am sut rydych chi’n ei defnyddio

Hefyd, hoffem arbed rhai cwcis i helpu:

  • gwella ein gwefan trwy fesur y defnydd o’n gwefan
  • cofio eich gosodiadau
Newid gosodiadau cwcis

Rydych chi wedi derbyn yr holl gwcis ar gyfer y wefan hon. Gallwch newid eich dewisiadau ar gyfer cwcis unrhyw bryd.

Cofiwn Santes Dwynwen fel nawddsant cariadon Cymru, ac mae ei stori yn parhau’n un o chwedlau mwyaf hirhoedlog Cymru ac yn un sy’n cael ei thrysori.

Credir bod Dwynwen yn byw yn y bumed ganrif, ac roedd yn un o ferched niferus Brychan Brycheiniog, brenin yn ne Cymru y mae ei enw bellach yn cael ei anrhydeddu gan y parc cenedlaethol, Bannau Brycheiniog.

Yn ôl y chwedl, syrthiodd Dwynwen mewn cariad dros ei phen a’i chlustiau ag uchelwr ifanc o’r enw Maelon Dafodrill, ac roedd y ddau â’u bryd ar briodi. Fodd bynnag, gwrthwynebai ei thad yr uniad, ac yntau eisoes wedi trefnu priodas wahanol i’w ferch er budd gwleidyddol.

A hithau’n dorcalonnus, gweddïodd Dwynwen am arweiniad a rhyddhad o’i thristwch.

Atebwyd ei gweddïau mewn breuddwyd, gydag angel yn ymddangos ger ei bron ac yn rhoi diod iddi, oedd â’r nod o leddfu ei phoen a’i helpu i anghofio Maelon - ond yn lle hynny, trawsnewidiodd Maelon yn dalpyn o iâ. Yn y foment honno, cafodd Dwynwen dri dymuniad. 

Yn llawn tosturi, ei dymuniad cyntaf oedd i Maelon gael ei ddadmer. Ei hail oedd y dylai gwir gariadon bob amser ddod o hyd i hapusrwydd, a’i thrydydd oedd na fyddai hi ei hun byth eto yn syrthio mewn cariad nac yn priodi. Gwireddwyd ei thri dymuniad.

Yna cefnodd Dwynwen ar ei theulu er mwyn osgoi priodas dan orfod a chysegrodd ei bywyd i’w ffydd. Daeth yn lleian, gan ymroi i helpu eraill, yn enwedig y rhai a oedd yn chwilio am gariad, cysur ac arweiniad.

Gan deithio ledled Cymru i sefydlu eglwysi a gweddïo dros y rhai a oedd yn wynebu trafferthion mewn cariad, ymgartrefodd yn y pen draw ar Ynys Llanddwyn, oddi ar arfordir Ynys Môn, lle treuliodd ei bywyd. Mae adfeilion Eglwys Santes Dwynwen yn dal i sefyll yno hyd heddiw fel rhan o’i gwaddol parhaol.

St Dwynwen’s Church / Eglwys Santes Dwynwen

Daeth yr ynys yn hafan i bererinion, gydag ymwelwyr yn teithio o bell ac agos i geisio bendith yn ei ffynnon sanctaidd, y credir ei bod yn cynnig arwyddion o hapusrwydd mewn cariad yn y dyfodol. Dros amser, daeth Dwynwen i gael ei chysylltu’n agos â rhamant a’r gobaith am gariad pur. 

Heddiw, mae’n cael ei dathlu bob blwyddyn ar 25 Ionawr, Dydd Santes Dwynwen – fersiwn Cymru ei hun o Ddydd Sant Ffolant. 

Mae pobl ledled y wlad yn nodi’r achlysur trwy gyfnewid cardiau, anrhegion a llwyau caru traddodiadol Cymreig fel arwydd o’u cariad.

Mae stori Santes Dwynwen yn un o gariad, colled a thosturi, ac mae’n ein hatgoffa y gall caredigrwydd a gobaith barhau hyd yn oed mewn torcalon. O Ynys Llanddwyn, mae ei gwaddol yn parhau i gyffwrdd calonnau ym mhob cwr o Gymru.